Pune News | रमजान (Ramzan) महिन्याच्या पवित्र वातावरणात आणि गुढी पाडव्याच्या (Gudi Padwa) सणाच्या पार्श्वभूमीवर, पुणे (Pune) शहरातून मानवतेचे आणि सामाजिक सलोख्याचे एक हृदयस्पर्शी उदाहरण समोर आले आहे. उम्मत सामाजिक संस्थेचे (Ummat Social Foundation) अध्यक्ष जावेद खान (Javed Khan) यांनी एकाकी पडलेल्या ज्येष्ठ भगिनीला तिच्या भावाच्या अंत्यसंस्कारासाठी निस्वार्थपणे मदत करून ‘माणुसकी हाच खरा धर्म’ असल्याचे पुन्हा एकदा सिद्ध केले आहे. त्यांच्या या कृतीने ‘माणसाने माणसाशी माणसासम वागणे’ या उक्तीचा प्रत्यय आला.

मदतीचा हात

पुण्याच्या मध्यवस्तीतील रास्ता पेठ (Rasta Peth) परिसरात एक वृद्ध बहीण आणि भाऊ एकमेकांच्या आधाराने राहत होते. त्यांचे जवळचे कोणी नातेवाईक नसल्याने ते दोघेच एकमेकांचा आधार होते. दुर्दैवाने, ७० वर्षीय भावाचे (नंतर नाव सुधीर किंकळे (Sudhir Kinkle) असे समजले) राहत्या घरी निधन झाले. अचानक आलेल्या या संकटामुळे आणि जवळ मदतीला कोणीच नसल्याने, भावावर अंत्यसंस्कार कसे करावेत, या विचाराने वृद्ध बहीण हवालदिल झाली होती.

ही बिकट परिस्थिती मायकल साठे (Michael Sathe) यांच्या निदर्शनास आली. त्यांनी तातडीने उम्मत सामाजिक संस्थेचे अध्यक्ष जावेद खान यांच्याशी संपर्क साधला आणि त्यांना या निराधार बहिणीच्या स्थितीची माहिती दिली. साठे यांनी खान यांना अंत्यविधीसाठी मदत करण्याची विनंती केली. रमजानचा महिना आणि सणासुदीची धांदल सुरू असूनही, जावेद खान यांनी कोणताही विचार न करता, आपली सर्व कामे बाजूला ठेवून मदतीसाठी तात्काळ होकार दिला आणि ते थेट त्या ज्येष्ठ भगिनीच्या मदतीसाठी धावले.

Javed Khan | धार्मिक सलोखा आणि अंत्यसंस्काराची पूर्तता

जावेद खान यांनी प्रथम ससून रुग्णालयाचे (Sassoon Hospital) शवगृह गाठले, जिथे त्यांनी दुःखी भगिनी आणि उपस्थित पोलीस हवालदाराची (Police Constable) भेट घेतली. मृतदेह ताब्यात मिळण्यास रात्र होणार असल्याचे समजल्यावरही, खान यांनी रात्री उशिरा देखील अंत्यसंस्कार करण्याची तयारी दाखवली आणि त्या बहिणीला धीर दिला. मात्र, ‘आम्ही ब्राह्मण (Brahmin) आहोत आणि सूर्यास्तानंतर अंत्यविधी करत नाही, आपण सकाळीच विधी करूया,’ असे सांगत त्या भगिनीने आपल्या भावनांना वाट मोकळी करून दिली.

दुसऱ्या दिवशी रमजानची अत्यंत महत्त्वाची रात्र (शब-ए-कद्रची शक्यता) असूनही, खान यांच्या मनात विचार आला की, ‘हे कार्य करण्यासाठी कदाचित अल्लाहनेच तुझी निवड केली असेल’. त्यांनी जात-धर्माच्या भिंती बाजूला सारून त्या बहिणीच्या विनंतीचा आणि त्यांच्या धार्मिक परंपरेचा आदर करण्याचा निर्णय घेतला. दुसऱ्या दिवशी सकाळी लवकर उठून ते वैकुंठ स्मशानभूमीत (Vaikunth Crematorium) पोहोचले. तिथे उपस्थित असलेले जावेद खान आणि इतर सहकारी जणू काही सुधीर किंकळे यांचे नातेवाईकच झाले आणि त्यांनी सर्व विधी करत त्यांच्या पार्थिवावर अंत्यसंस्कार केले. या प्रसंगाने ‘धर्म, जाती, प्रांत, भाषा हे द्वेष सारे संपू दे,’ या भावनेला बळ दिले.