Surendra Moga | -पाकिस्तान (India-Pakistan) युद्धजन्य परिस्थितीमुळे अनेक कुटुंबांवर दुःखाचा डोंगर कोसळला आहे. पहलगाम (Pahalgam) येथे झालेल्या दहशतवादी हल्ल्याला भारताने ‘ऑपरेशन सिंदूर’ (Operation Sindoor) द्वारे प्रत्युत्तर दिले असले तरी, या संघर्षात अनेक निष्पाप नागरिकांचा आणि सीमेवर (Border) तैनात असलेल्या जवानांचा बळी गेला आहे. अशाच एका वीर जवानांपैकी एक म्हणजे हवाई दलाचे (Air Force) जवान सुरेंद्र मोगा (Surendra Moga). झुंझुनू (Jhunjhunu) जिल्ह्यातील मंदाव (Mandawa) गावचे ते सुपुत्र होते. जम्मू-काश्मीरच्या (Jammu-Kashmir) आर.एस. पुरा (R.S. Pura) क्षेत्रात शनिवारी, १० मे रोजी, पाकिस्तानने (Pakistan) केलेल्या गोळीबारात त्यांना वीरमरण आले. त्यांच्या निधनानंतर, त्यांची ११ वर्षांची मुलगी वार्तिका हिने व्यक्त केलेल्या भावनांनी संपूर्ण देशाला अभिमान वाटला आहे.
वार्तिकेचा दृढनिश्चय आणि पित्याबद्दलचा अभिमान
“मला माझ्या वडिलांचा अभिमान आहे आणि मी माझ्या वडिलांच्या मृत्यूचा बदला घेईन,” हे शब्द जेव्हा शहीद (Martyr) जवानाची कन्या वार्तिकाच्या (Vartika) मुखातून बाहेर पडले, तेव्हा तिच्या डोळ्यात अश्रू नव्हते, पण वडिलांच्या वीरमरणाची आणि त्यांच्याबद्दलच्या अभिमानाची तीव्र भावना तिच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होती. ती केवळ एक सामान्य मुलगी नसून, एका शहिदाची (Martyr) कन्या आहे, जिने आपल्या वडिलांच्या बलिदानाला (Sacrifice) एक ध्येय बनवले आहे.
शनिवारी रात्री ९ वाजण्याच्या सुमारास सुरेंद्र मोगा यांनी आपली पत्नी सीमा (Seema) आणि मुलगी वार्तिकाला (Vartika) शेवटचा फोन केला होता. त्यावेळी त्यांनी सांगितले होते की, परिसरात पाकिस्तानी ड्रोन (Drones) फिरत आहेत, परंतु अद्याप कोणताही हल्ला झालेला नाही आणि ते सुरक्षित आहेत. पण, हे त्यांचे शेवटचे संभाषण ठरेल, याची कोणालाच कल्पना नव्हती. दुसऱ्या दिवशी सकाळी, जेव्हा सुरेंद्र मोगा यांच्या निधनाची बातमी कुटुंबीयांपर्यंत पोहोचली, तेव्हा त्यांच्या पायाखालची जमीनच सरकली. पत्नी सीमा (Seema) तर पूर्णपणे खचून गेल्या. मात्र, या कठीण परिस्थितीतही ११ वर्षांची वार्तिका (Vartika) खंबीरपणे उभी राहिली.
वडिलांनी देशसेवेसाठी प्राण गमावले आहेत, ही बाब लक्षात घेऊन तिने स्वतःचे अश्रू रोखले आणि एक मोठा निर्धार केला. “पाकिस्तान संपला पाहिजे, पाकिस्तान हे नावही पुन्हा घेतले जाता कामा नये. मला माझ्या वडिलांसारखे सैनिक (Soldier) व्हायचे आहे आणि मी माझ्या वडिलांचा बदला घेईन,” असे ती म्हणाली. एका ११ वर्षीय मुलीने घेतलेला हा निर्णय केवळ तिच्या कुटुंबासाठीच नव्हे, तर संपूर्ण देशासाठी प्रेरणादायी आहे. वार्तिकेच्या (Vartika) या निर्णयाचे केवळ झुंझुनूमध्येच (Jhunjhunu) नव्हे, तर संपूर्ण देशभरातून कौतुक होत आहे. वडिलांचे अपूर्ण राहिलेले देशसेवेचे स्वप्न पूर्ण करणे, हेच आता वार्तिकेच्या (Vartika) जीवनाचे एकमेव ध्येय बनले आहे.
Title : Martyr’s Daughter Vows To Avenge Father Surendra Mogas Death
